ฉันนั่งยิ้มลำพัง หัวเราะลำพัง สดชื่นกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
ตั้งแต่ได้พบกับเธอนั้น เรื่องจริงกับความฝัน เกิดขึ้นด้วยกันทันตา

ฉันอยากจะหยุดเวลานี้
ตั้งแต่วินาที ที่ชีวิตมีเธอเข้ามา
เธอทำให้คนที่เหนื่อยล้านั้นกล้าจะเปิดหัวใจ
ตั้งแต่วินาที ที่ชีวิตมีเธอเข้ามา

หยุด หยุดชีวิต หยุดกับคนนี้ แม้ว่าใครจะดีสักแค่ไหน
หยุด หยุดความรัก ทั้งหัวใจ จะหยุดอยู่กับเธอคนเดียว
ฉันนั้นรู้ทันที และรักทันที เธอคือความโชคดีที่เข้ามา
ตั้งแต่ได้พบกับเธอนั้น ชีวิตเหมือนความฝันที่เกิดขึ้นตอนลืมตา

ฉันอยากจะหยุดเวลานี้
ตั้งแต่วินาที ที่ชีวิตมีเธอเข้ามา
เธอทำให้คนที่เหนื่อยล้านั้นกล้าจะเปิดหัวใจ
ตั้งแต่วินาที ที่ชีวิตมีเธอเข้ามา

หยุด หยุดชีวิต หยุดกับคนนี้ แม้ว่าใครจะดีสักแค่ไหน
หยุด หยุดความรัก ทั้งหัวใจ จะหยุดอยู่กับเธอคนเดียว

หยุดอยู่ตรงนี้ หยุดแล้ว…
หยุด หยุดชีวิต หยุดกับคนนี้ แม้ว่าใครจะดีสักแค่ไหน
หยุด หยุดความรัก ทั้งหัวใจ จะหยุดอยู่กับเธอคนเดียว

ชอบเพลงนี้มาก โดยเฉพาะที่บอกว่า หยุด หยุดชีวิต หยุดกับคนนี้ แม้ว่าใครจะดีซักแค่ไหน

ยามนี้ก็อยากจะบอกว่า  หยุด หยุดที่สองพี่น้องนี้ตลอดไป ไม่รักใครอีกแล้ว (เวอร์ คริๆ ^^)

ปอลิง  แต่คุณบุรินทร์ บุญวิสุทธิ์  Groove Rider อย่างเท่ห์อ่ะ กรี๊ด!!!

suker:

ตั๋วไทยพรีเมียร์ลีก 2008  หลายคนที่เห็นบอกว่า ถ้าเก็บไว้สัก10ปี มันอาจจะมีค่ามากก็ได้นะ 5555+

 ยับขนาดนี้ เลขก็สวย ^^”

เห็นหลังแล้วอยากเห็นหน้า   แต่พอเห็นหน้าแล้วอยากจะหงายหลัง 

(อ่ะ ซ้อมพูดไปสิบครั้งสิ 555555)

ไม่มีอะไรแค่อยากเก็บไว้เป็นที่ระลึก 555 เลขสวย ไม่เสียแรงที่นั่งปั่นทู้ทั้งวัน ^^”

วันนี้ทุกคนน่ารักมาก แบ่งหน้าที่กัน  ใครไปเชียร์น้องก็ไป  คนอยู่ก็ปั่นยอดฟังกันไป คริๆ ทำงานเป็นทีมเลย

สนุกดี

เสียอย่างเดียว ลุงพันด่อยบ่อยเกิน  อยากดูรายงานสด ก็ด๋อยอยู่นั่น (โอ๋ๆ ล้อเล่งน๊าลุงพัน ใคร๊จะกล้าว่าลุง)

เพลงน้องแอบร้องยากอ่า ขนาดฟังทั้งวันยังร้องไม่ค่อยเป็นเพลงเลยอ่ะ ต้องแม่นโน๊ตเหมือนกันนะเนี่ย

เฮ่อ -*-

เช้านี้รู้สึกเพลีย  เมื่อยๆ ไปหมด โดยเฉพาะแถว ๆ ต้นแขน  รู้สึกเมื่อย เหนื่อย เพลีย ๆ

(เอ๊ะ พูดซ้ำ ย้ำคิดย้ำทำจัง -*-)

ไม่แน่ใจว่าทำรัยผิดหรือเปล่า หรือว่าครั้งแรกของการเล่นโยคะมันเลยเป็นแบบนี้

ปวดเนื้อปวดตัว เฮ้อ สงสัยต้องเล่นซ้ำบ่อยๆ   ….จั๋งซี้มันต้องถอนนนนนนนน

ปอลิง  วันนี้ไปตัดผมสั้นมา สั้นจริงๆ หลังจากไว้ผมยาวมา 3 ปี 

แว่บไปตอนพักเที่ยง เหตุที่รีบตัดวันนี้เพราะตามตำราบอกว่า

ตัดผมวันศุกร์เป็นวันดี เพราะจะมีคนรักคนชื่นชม 

แต่ตัดมาแล้วไม่เห็นมีใครชมเลย เง้อ … ^^”

ปอลิง 2  คิดถึงคุณพีร์และน้องก้องผู้น่ารัก  สองหนุ่มผู้เป็นรักครั้งแรกของดิฉัน  คิดถึงมากๆ

วันนี้ได้มีโอกาสเรียนโยคะซะที หลังจากจดจ้องๆ มาแรมปี  สุดท้ายก็ได้เรียน เย้ ….

รอไป รอมา จนได้เรียนฟรี ดีจริงๆ สาธุ 

ครูผู้สอนเป็นนักกายภาพบำบัดด้วยนะ (ห๊ะ !! อะไรนะนักกายภาพบำบัดคุ้นๆ ) 

อย่า ๆ  อย่าคิดงั้น  ครูเปงผู้หญิงจ้า  น่ารักมากด้วย

เรียนครั้งแรก ยังงง ๆ หลงท่าบ้าง หายใจไม่ทันบ้าง ทำตามไม่ทัน อาศัยมั่วตามเพื่อน ๆ ไป แหะๆ

แต่พอหมดเวลารู้สึกได้เลยว่า  เหนื่อย  เง้อ  ……… งง เหมือนกันนะ โยคะนี่เป็นศาสตร์ที่น่าอัศจรรย์จริงๆ

ก็นอนๆ นั่งๆ บิดไปบิดมา หายใจเข้า (ท้องพอง) หายใจออก (ท้องยุบ)

ไม่นึกว่าจะทำให้รู้สึกเหนื่อย ได้ขนาดนี้  …….. 

ตามท่าไม่ค่อยทัน แล้วอีกอย่างคิดว่าแต่ละท่าก็มีความหมาย มีประโยชน์แต่ต่างกันออกไป

เดี๋ยวเสริชในเน็ต น่าจะได้ข้อมูลเพิ่มขึ้น ……… ไหน ๆ ก็เรียนฟรีแล้ว ต้องใช้ประโยชน์ให้คุ้ม อิอิ

ปอลิง  ภาพประกอบจาก gettyimages

ปอลิง 2  งดดื่มแฟนต้า  ชั่วคราว  —”

เจ้าเอ๋อเป็นหมาไทย ขนเกรียนๆ  เป็นหมาจร ไม่มีบ้านอยู่ หาอาหารกินไปวัน ๆ

วันหนึ่ง  ขณะที่เจ้าเอ๋อนอนอยู่ มีรถคันหนึ่ง ถอยมาทับเจ้าเอ๋อ

รถทับเจ้าเอ๋อ ตั้งแต่ช่วงสะโพกลงไป ยังผลให้เจ้าเอ๋อไม่สามารถเดินได้

วันที่ไปเจอ เจ้าเอ๋อนอนจมฉี่ตัวเอง พร้อมกับบาดแผลจากรอยรถทับ

เราช่วยพาเจ้าเอ๋อไปหาหมอเบื้องต้น และย้ายไปโรงพยาบาลที่คิดว่าจะรักษาเจ้าเอ๋อได้ในวงเงินในจำกัด

เจ้าเอ๋อได้ไปทำกายภาพกับคุณหมอด้านกายภาพที่โรงพยาบาลสัตว์สุวรรณชาด

เมื่อวันที่  4 ธันวาคม ปีที่แล้ว  ทาง ททบ 5 ได้มาถ่ายทำชีวิตเจ้าเอ๋อที่ รพ

เพื่อทำเป็นสารคดีเฉลิมพระเกียรติ ในหลวงของเราซึ่งท่านทรงพระเมตตากับสุนัขจรจัด

ครั้งนั้น เจ้าเอ๋อได้ออกสื่อ  รวมทั้ง เจ้าของเคส >< ก็ได้ออกสื่อโดยพร้อมหน้า (กี่โมง ตอนไหน ช่างมันเหอะ)

ผ่านไปแล้วเกือบ 4 เดือนกับการรักษาและทำกายภาพบำบัด

ข่าวดีคือโดยรวมเจ้าเอ๋อดีขึ้น  และข่าวร้ายเจ้าเอ๋ออาจจะเดินไม่ได้ตลอดชีวิต ><

ด้วยกำลังเงินทุนอันจำกัด  เราคงรักษาเจ้าเอ๋อต่อไปไม่ได้ มันอาจจะใช้เวลาอีกยาวนานเป็นปี

ณ จุดนี้  เราคงต้องตัดสินใจ

• ปัญหาคือ เจ้าเอ๋อเป็นหมาจรข้างถนน ถ้านำกลับมาที่เดิม ใครจะดูแล เดินไม่ได้ จะทำงัย คิดแล้วกลุ้ม อย่างเศร้าเลย  จะหาบ้านให้อยู่  แล้วใครจะรับหมาพิการไปเป็นภาระ ขนาดหมาดีๆ ยังหาบ้านยากแทบแย่แล้วตอนนี้  ครั้นจะไปอยู่สถานสงเคราะห์ มันคงน่าเศร้า เจ้าเอ๋อคงต้องอยู่กรงไปจนวันตาย
• อยากให้สถานสงเคราะห์เป็นตัวเลือกสุดท้ายที่จะทำ 
• ซึ่งการนำไปฝากไว้ก็ไม่ใช่ง่ายๆ ที่นั่นมีสุนัขพิการนับร้อยๆ ตัวที่ต้องดูแล  ไม่มีกรงว่างพอ  ต้องจ่ายเงินมัดจำล่วงหน้าจำนวนหนึ่งเพื่อเป็นค่าใช้จ่าย
• … เฮ้อ จะทำอย่างไรดี
• http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J8891447/J8891447.html

ถ้าคุณบอกว่าคุณเหงา ลองฟังเพลงนี้ดู

STREET OF LONDON

…………………

So how can you tell me you’re lonely
And say for you that the sun don’t shine
Let me take you by the hand
and lead you through the streets of London
I’ll show you something
to make you change your mind

…………………

เหงาได้ แต่อย่าให้ความเหงามาทำร้ายเราก็พอ  โลกไม่ได้โหดร้ายกับเราเพียงคนเดียวหรอก

เครดิตจาก  http://writer.dek-d.com/maranta/story/view.php?id=297368 

การกอดโดยไม่ได้หวังสิ่งใด กอดเพื่อปลอบใจ คิดถึง สิ่งผ่านความรู้สึกดีๆถึงกันและกัน นั้นเริ่มจากเมื่อปัญหาชีวิตรุมเร้า Juan Mann เมื่อสมัยที่เขาอยู่ในประเทศอังกฤษ และนั่นก็ทำให้เขาจำเป็นต้องเดินทางกลับมาเพื่อตั้งหลักที่บ้านเกิดเมืองนอนของตน ใน ซิดนีย์ ประเทศ ออสเตรเลีย  ด้วยกระเป๋าเสื้อผ้าใบเดียวและปัญหาชีวิตที่ติดตัวมา 
ที่ประเทศบ้านเกิด เขากลับไม่มีคนต้อนรับกลับ ไม่มีที่ที่เรียกว่าบ้าน เขากลับกลายเป็นคนอื่นในบ้านเกิดของเขาเอง

คนที่จากบ้านจากเมืองมา แล้วโหยหาบ้านเกิดเมืองนอน สิ่งที่ทุกคนคากหวังเมื่อถึง”บ้าน” นั่นคือบ้าน คนรอบข้าง ไม่ว่าจะญาติ หรือ มิตรก็ตาม แต่การที่ไม่มีใครเหล่านั้น แน่นอนว่ามันจะไปต่างอะไรกับ “ต่างบ้าน” ที่เจ้าตัวพยายามโบนบินหนีมา

เมื่อถึงหน้าประตูผู้โดยสารขาเข้าที่สนามบิน  ผู้คนอื่นรอกันและคน เพื่อนรอเพื่อน ญาติรอญาติ พ่อรอลูก ภรรยารอสามี รอด้วยอ้อมกอดที่โผยเข้าหาโดยไม่ต้องเรียกร้องใดๆ ทุกคนยิ้ม กอดกัน หัวเราะด้วยกัน และที่นั้นเอง Juan ก็รู้ถึงสิ่งที่เขาต้องการ ณ ขณะนั้นคือใครสักคนที่รอเขา และ มีความสุขเมื่อได้เจอเขา ยิ้มให้และมีอ้อมกอดที่อบอุ่นรอเขาอยู่ที่นั้น

(ขอแนะนำว่า หาเรื่อง Love is all around มาดู จะเข้าใจมากขึ้น อารมณ์เดียวกันอย่างมาก)

นั้นคือที่มา

เขามีกระดานเปล่าๆหนึ่งใบ และปากกามาร์คเกอร์อีกด้าม ทุกอย่งจึงเริ่มต้นขึ้น
นาย Juan เดินเขาไปในเมือง หาทางเดินที่ยุ่งวุ่นวาย พร้อมกับชูป้านที่เขียนว่า Free Hugs ไว้ทั้งสองข้างของบอร์ด

15 นาทีผ่านไป มีเพียงสายตาแปลกๆของผู้คนที่ผ่านไปมา เข้ามาหาเขาเท่านั้น
คนแรกที่เข้ามาหาเข้า โอบไหล่เขาแล้วกอดเขาคือหญิงคนหนึ่ง เธอเล่าว่า
หมาของเธอพึ่งตายเมื่อเช้านี้ และเช้าเดียวกันก็เป็นเช้าที่ครบรอบหนึ่งปีของการตายของลูกสาวเพียง
คนเดียวของเธอ ลูกสาวเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนตร์ เธอรู้สึกว่าโลกนี้ช่างโดดเดียว อ้างว้าง เธอเหลือตัวคนเดียวในโลกนี้แล้ว สิ่งที่เธอต้องการ ในขณะนั้นเป็นเพียง อ้อมกอดของใครสักคน ที่ยังทำให้เธอรู้ว่าเธอยังมีคนอื่นๆอยู่ในโลกใบนี้ และเมื่อเธอจากไป ใบหน้าของเธอก็ปรากฏรอยยิ้ม

http://www.freehugscampaign.org/

*************************************

มาม้ะ  มากอดกัน กอดกัน ๆๆ  ขอบคุณผู้นำกระแสการกอด เจ้าบี 2 และคอมโบที่อบอุ่นโดยเจ้าซา

อยากถือป้าย Free Hugs บ้างอ่ะ

จะมีใครกล้ามากอดเราไหมเนี่ย ^^”